آیا باید بچه هامان را به تماشای فیلم "رویاهای کودکی " ببریم

  و اگر در همان ده دقیقه ی اول خمیازه کشیدند / با پس گردنی مجبورشان کنیم

  تا به این پدیده ی فوق فرهنگی توهین نشده باشد ؟

 این همه نا هم آهنگی فلسفی را کدام افلاطون حل خواهد کرد ؟

 آیا میشود برای کسی که اصلا پا ندارد کفش کادو ببریم

 برای کسی که از شدت دندان درد / ملافه گاز میگیرد

 غزل عاشقانه ی حافظ را بخوانیم ؟  

 و به کسی که اصلا سواد خواندن و نوشتن ندارد / کتاب "شامگاه بت ها" هدیه کنیم ؟

 می بینی ؟                      دوست خوب من !

 می بینی که چگونه باز در باتلاق تناقضات افتاده ایم !

 و هر چه بیشتر دست و پا بزنیم ،  بیشتر غرقمان خواهد کرد !

 هیچ !                   باز هم هیچ !                  دوباره هم هیچ !

 ساکت میشویم / و شب ها را به روز / و روز ها را به شب میرسانیم

 و اتفاقات خودشان خواهند افتاد ! انسان روزی بزرگ خواهد شد !

 این قدر بزرگ

  که به خیانت های بچه گانه اش ، به این همه تمدن های والا اعتراف خواهد کرد !

  خدا کند تا آن روز کشیشی مانده باشد ُ انجیلـــــــــــــــــــــــی

                   و جایگاهی برای اعتراف ... آمین !

 ما هم صبر خواهیم کرد ! به قول خاله ها :

  سختی زندگی ؛ فقط در همین صد سال اول زندگی است !

  بعد همه چیز درست خواهد شد ! مطمئن باش ! همچنان که من مطمئنم

  به همین دلیل است که اکنون درِ دومین سیگار "زرم " را باز کرده ام !

 

                               حسین پناهی – "شاعر و فیلسوفی که هنوز هم به اسم آن میخندند "

 

------------------------------------------------------------------------------------

 سکون و سکوت فریادگر من / فدای چشمان نابینایت شوم /

    یا دستمان را به جایی بند کن

 یا صدایت را ببر / هنوز از خاکستر دیروزیت تبدارم /

    نمی بینی رنگ زرد و سرخم را /

 بیا و مردانگی کن / کمی سکوت / سطل رنگی را هدیه ام کن /

   تا من نیز جاروبرقی مادرم شوم

 تا من نیز مدادرنگی برادرم شوم / تا من نیز  ...

 می بینی  ... آنها را که زیادی فریاد کنند سر میبرند / باز هم فریادم بزن /

    دستانم را خلاف جهت  بادهای عربستان می برند و تو فریاد بزن

      / باشد / گوش نده ...

   حجم انبوهی از کتاب در یک چشم بهم زدن روی میز یک کولی آنقدر می رقصد که کولی

   در یک چشم بهم زدن سوار 206 میشود /

       خیابان های شهر در شلوارک راه راهش خلاصه میشود

   کامپیوترم هم توانش تمام شده

     / اینترنت نفسش از برگه های سیاه چرت بند آمده /

   حرف هایم گم شده است / میگریم بر سر مقبره ات لیلی /

                   چون من هم عاشقت بودم

    کابوسهای روسی پناهی / یا جهانبگلو یا هر کس دیگر /

                یا اصلا دوربین پاناسونیکم ...

    بوی گند دیوار میدهد این پنجره های نقاشی شده /

          قاتل و مقتول خویشیم / فاعل و مفعول

    / چه تفاوت دارد  ما در ته آب از تنگی نفس بدنبال

                                          حلقه ی دار میگردیم تا خودکشی کنیم!

    یا اصلا نه ... ما بی ما .

 

     ( بزودی میآیم ... سوررآل)

   

        حلزون از صدف خود بیرون می آید تا بمیرد

           باد سرد    ، در صدفش جای میگیرد – (پناهی)