 |
 |
 |
|
|
|
|
|
|
باز هم هیچ تکراری (خداحافظ)چهارشنبه هجدهم آبان 1384
فعلا خداحافظ واقعا خسته شدم . اصلا حوصله ی هیچ چیز را ندارم . حرف های تکراری نگفتن بد دردی است که به جانم افتاده . هر چیزی که می خواهم بنویسم برایم تکراری است . از عشق ...که حرفش را هم نزن ... از سیاست که حالم ازش به هم می خورد ... از .......... دیگر تصمیم گرفتم از هیچ بنویسم ................................................................................................... از ابراهیم نوشتم از سوررآل نوشتم از عشق هم حتی نوشتم از نقد نوشتم ..... هیچ کدامشان مرا شاد نکرد . من را تبدیل به انسانی کرد که تنها بیهوده حرف می زنم . تصمیم گرفتم تا اطلاع ثانوی جلوی آینه بایستم و با خود حرف بزن . حد اقل مخاطبم حرفهای خودم را تکرار میکند یا اصلا صدایم را ضبط می کنم بهتر است تا اینجا چرت و پرت بنویسم . حالم از همه چی بهم می خورد چند روزیست که خیلی به هم ریخته ام . دوست دارم یک صفحه فقط ناسزا بنویسم برای خود ........................... هیچ نمی گویم . اینها نیز برایم تکراری شده . نا امیدی هم برایم تکراری است زندگی تکراری ... نفس کشیدن تکراری .... صدای تکراری .... انتظار تکراری ........................ برای چه زنده بودن تکراری و برای که مردن تکراری تر . خلاصه این مطلب شاید آخر را ( تا اطلاع ثانوی ) تنها برای خود نوشتم . می دانم که هیچ کس آن را نخواهد خواند . بسیار خود را تنها حس می کنم ......................... ( هر کس این مطلب را بخواند ـ حتی خودم ــ حالم از نویسنده اش بهم میخورد ... و می گفتم باز هم یأس تکراری و باز هم مرگ تکراری) سوررآل . بلوگفا تا اطلاع ثانوی مُرد |
|
|
|
سوررآل ....ابراهیم خلیل الله و اخلاقیکشنبه پانزدهم آبان 1384ابراهیم خلیل الله و اخلاق اسحاق پسر ابراهیم سخنان پدر را درک نمی کرد . هیچ کس گفته های او را درک نمی کرد _ ابراهیم پدر ایمان بود . ابراهیم فهمید که وقت است . اسحاق را باید به قربانگاه برد . ابراهیم تسلیم بود چون هیچ شکی نداشت . چاقو را بیرون آورد . می خواست گردن پسرش اسحاق را که بعد از یک قرن عمر و بعد از آن همه دعا خود با چاقوی خویش ببرد . عزیزش را . ان همه انتظار برای اسحاق و اکنون ...او هیچ شکی نداشت ... این سخنان واعظ شهر بود . نوعی روحانی و یا نوعی موبد یا کشیش . از ابراهیم خیلی راحت سخن می راند . سخن را واقعا خوب بلد بود . در فن بیان در شهرشان بهترین بود . جوانی هم در کناری نشسته بود و گوش می داد . سخنان واعظ مانند اسید بر تمامی اجزای وجودی جوان فرو رفته بود . جوان دیوانه ی ایمان ابراهیم شده بود . وی برخواست و از موعظه گاه یا مسجد یا کلیسا بیرون شد . جوان بسوی خانه روان شد . حال به خانه رسیده بود . باید چه می کرد ؟ نمی دانست تنها می خواست مانند ابراهیم باشد . ابراهیم معصوم و بدون خطا بود پس عمل او درست است . جوان بر ترسش چیره بود . پسر کوچکش اسماعیل را صدا کرد . _ باید جایی برویم . خود را برای سفر آماده کن . باید می رفت ولی نمی دانست به کجا ؟ باید میرفت ؟؟ هرکجا .... تنها باید می رفت . جوان به دنبال قربانگاه می گشت و اسماعیل نیز با وی بود .با خود می گویید که چه احمق است چرا فکر نکرده و مست کاری میکند ؟ مگر کار ابراهیم عقلانی بود؟ ............... جوان دیگری در راه او را دید و از احوالش به قصدش پی برد . سریعا به کلیسا رفت . روحانی تا از این امر با خبر شد با تمام وجود برای نجات اسماعیل پسر جوان به قربانگاه دوید . سوی ارشاد جوان دوید . کشیش تا بدانجا رسید دید که جوان اسماعیل را بر زمین روی تلی از هیزم گذاشته و در حالی که هر دو می گریند قصد سر بریدن او را دارد . ولی کشیش نگذاشت و مانع شد . _ احمق این چه کاری است می کنی ....کسی پسرش را سر می برد . روحانی این صحنه را بسیار وحشیانه و غیر اخلاقی وصف کرد . این غیر اخلاقی است . غیر اخلاقی ... ولی کار ابراهیم چه ؟ آیا آن کار هم غیر اخلاقی بوده ؟ حد اقل می دانیم که به چشم مردم دیگر غیر اخلاقی بوده مثلا اگر خود شما ابراهیم را در حال سر بریدن میدیدید چه میکردید . ... ابراهیم باید معصوم باشد و بدون خطا . چون نبی خداست . پس کار غیر اخلاقی نمیتوانست انجام دهد .. همانطور که محمد و عسیی و .. نمی توانستند . از طرفی ابراهیم به مقام امامت نیز به قول مسلمانان رسیده بود و مقامی والا در معصومیت داشت . و این را فراموش نکنید که پدر ایمان نیز بود . حال اگر می گوییم کار ابراهیم بخاطر اندیشه و زمان و مکان ابراهیم خطا نبوده پس جریان نسبی بودن اخلاق به میان می آید . اخلاق واقعا چگونه است ؟ این نسبی بودن برای خشونت در اسلام نیز مطرح است . ........................................ |
|
|
|
هر کاری کردم داستانم را توی همین وبلاگ بذارم نتونستم . شرمنده ... لینک داستان رو گذاشتم . داستان یه الاغه که بی صاحاب میشه . الاغ ها حیوونای جالبین داستان بی صاحاب ( نوشته شده در همین وبلاگ) ممنون میشم همینجا نظر بدین منتظر نقد بعدی باشید ..... سوررآل . بلوگفا . کام |
|
|
|
نقد یک پسر واقعی ( نقد رآل در سوررآل)پنجشنبه دوازدهم آبان 1384 نقد دوم وبلاگ یک پسر واقعی نشانی : http://www.onerealboy.blogfa.com نویسنده : Real Boy ایمیل : OneRealBoy@gmail.com موضوع : واقعیت ( دست نوشته ) باز هم می گویم که این تنها یک نظر است و نقد علمی نیست . صاحب وبلاگ در صورت اعتراض لطفا اول متن مطلب دو تا پایین را بخواند .... وبلاگ یک پسر واقعی از ابتدای مدارس ( مهر) شروع می شود . نویسنده ی آن یک پسر واقعی است که امسال دیپلمش را می گیرد . وی وبلاگش را از یک درگیری با خود آغاز می کند . در گیری بین خود و نفسش (درگیری بین خود وتصویر خود در آینه) . نویسنده یک پسر اهوازی است . در مطلب
اول تا سوم که من به طور کامل خواندم درگیری وی بین رفتن و ماندن خویش است . "ببینم مگه تو قرار نشد که بعد پیش دانشگاهی فلنگ و ببندی و بری . صفا سیتی اون ور آب" این درگیری و سفر به کانادا که از مطالب بعدی احتمال می رود که خیالی باشد در جایی به اوج میرسد که او را بچه می خوانند . این لفظ برای او خیلی زجر آور است و او را می آزارد . " - نگووو. جون خودت نگو . خدایا من بچه نیستم چه جور باید ثابت کنم " بطور کلی در این سه مطلب نویسنده بین رفتن و ماندن خیالی خویش شاید مانده است و این فکر اوست که بر او فشار می آورد ولی نویسنده بر درس و کنکور و خانواده و دین بسیار پابرجاست . این که چرا شاید به خاطر خوزستانی بودن وی باشد که بطور کلی این مردم بر سنت ها پایبند ترند . در نوشته ها این مطلب را می توان یافت که نویسنده با اینکه ظاهرا ً ... ظاهری سنت شکنانه دارد ولی هم چنان تنها راه را خدا می داند و بر خدا و اسلام و ملیت پایبند است . کشورش برایش مهم است . " چون تو هم انداختیش دور و توهم بی خیالش شدی ،... اصلا انگار نه انگار تو مسلمونی" حتی خود را پایبند به هدفی فرا زمینی میداند . برایش هدف مهم است . هدفی که با بالا ها سرو کار دارد.. البته این مطالب چون من نویسنده را خیلی کم میشناسم و تنها از روی نثرش قضاوت می کنم زیاد قابل مانور نیستند . از پیکارش بگذریم به نوشتن و ننوشتنش می رسیم و باز یک تضاد بین نوشتن و ننوشتن را همچون ماندن و نماندن می یابیم . نوشتنی که تنها پناه شده است . واقعا با برخی از عقاید این مطلب موافقم . نویسندگانی و نیمچه نویسند گانی بوجود آمده اند از همین نوشتن ها..... و چرا و فایده شان چیست من نمیدانم . در این متن عنصر مخالف وی که ابتدا او را تشویق به درس نخواندن و اینترنت و بازی و ... کرده بود در یک مورد موفق می شود و آن هم نوشتن است . " چه ربطی داره ، امسال دیگه مسه سال های دیگه نیست بخوری و بخوابی و بشینی پا کامپیوتر و بازی کنی و اینترنت کار کنی یا وبلاگ بسازی . امسال و سال دیگه باید بخونم برا کنکور" و اینجا می توان فهمید که این عنصر مخالف در سه متن اول خود او بودند و نه هیچ شیطان و نه هیچ دیگری . مطلب بعدی در مورد کلاس دینی ( همان دین و زندگی جدید ) است و معلم آن . در این متن بسیار جالب معلم را توصیف کرده که بهتر است بخوانید : " از نظر قد خداوند تبارک و تعالی قد مشابه قد .... دارد که از عهده برداشتن تخته پاکن از بالای تخته وایت برد برنمی آیند... از نظر گَده(شکم).. شکمی مشابه اسب آبی دارد . بدون هیچ کونه احتیاط واجب یا مستحب.. کله مبارک . کاملا نورانی ... مقدار اندکی موهم که به نشانه حسن ختام رویش مو در کله ایشان برجای مانده از ضلع شرقی کله به ضلع جنوب غربی میل نهاده و باز هم مایه خنده شده.." از این توصیفات که بگذریم به مطلب فعلا آخر می رسیم که در مورد رویای کانادا رفتن است . که این کمال ذهنی را در آخر نویسنده با حکمت خدا توجیح کرده و واقعیت را می پذیرد . "دوباره می خواستم چشمامو ببندم ....ولی گفتم نه این بار با شجاعت ، با امید و با ایمان واقعیت رو عوض می کنم " نثر نویسنده خوب است و درونی متضاد دارد . البته نظر من است . این مطلب را هم برایش به یادگار نوشتم نه از برای نصیحت و نه از برای چیزی دیگر . امیدوارم که موفق باشی ... وبلا گ سوررآل آثارتان را تنها برایتان بازگو می کند تا خودتان تصمیم بگیرید . چون تنها وبلاگ ها نظم خاصی ندارند و از نظر نویسنده بسیار فعالیم . برای نقد بعدی سعی می کنم یک وبلاگ دینی را نقادی کنم . هر گونه نظر اشتباهی در این مطلب را به بزرگی ببخشید . موفق باشید ............................ **سوررآل . بلوگفا.کام** |
|
|
|
نقد اول (یک پنجره برای دیدن...... یک پنجره برای شنیدن)چهارشنبه یازدهم آبان 1384
نقد اول وبلاگ پنجره نشانی : http://1358mar.blogfa.com. نویسنده : مریم ایمیل : m_4567_m@yahoo.com موضوع : چیزی ما بین حرف دل و درد دل (عشق) نقد حرف دل کمی سخت است ولی از سویی که من ناقد نیستم و تنها نظرم را مینویسم پس .... این وبلاگ از نظر نوشتاری و ادبی بسیار خوب است . یعنی همونطور که به خود نویسنده هم گفته ام . وی در توصیف ایده آل و کمال خویش استاد است . این ایده آل کمی فردی است . برای همین مخاطب ها را به نحوی مصرف کننده بار می آورد . یعنی اینکه تنها خواننده بار می آورد . من چند مطلب را به دقت خواندم . اکثرا شعر های زیبایی است در توصیف عشق اگرروزی ،روزگاری عاشق شدید ،راه خانه را پیدا خواهید کرد این توصیفات اکثرا شنیده شده است ولی در توصیف نوع عشق کمتر صحبت میشود . گاهی آنقدر ما عشق و لذت را از هم جدا می کنیم و گاهی در میان معانی عشق که خود ساخته ایم گم میشویم . عشق کلمه ای کاملا تاریخ انقضا گذشته شده که می توان از هر زبانی شنید . البته این وبلاگ مخاطبی بنام فرشید دارد که نویسنده او را بیشتر توصیف می کند . برای همونیکه میدونه خیلی دوستش دارم و نوشتنم براش عادت شده البته با کمی دقت در این توصیفات درد را می توان از نوشته های مریم فهمید . مرگ پدر که " برای عزیزی مینویسم که یک سال است کوچ کرده.......ودیگر باز نمی گردد............ و ترس از دوری از مادر که او را مانند یخ سرد و بی حال کرده و کمک می خواهد این وحشت و درد را می توان در گفته های او حس کرد . ونامم را از حافظه خاک پاک میکنم وبرای شما که نگران زندگی هستید، خانه ای کنار تنهاییم میسازم ارتباط برای نویسنده خیلی مهم است . اون جایی رو می خواهد که فریاد بزند . شاید تنهایی بنظر نرسد ( با وجود نام فرشید ) اما می توان فهمید که مریم میترسد که تنها بماند و این دلیل شاید او را وادار به نوشتن از ایده آل ساخته شده در ذهنش کرده است . اما او در کنار پنجره اش می نویسد . نام وبلاگ شاید همان نسیمی بودن مطالب باشد که هیچ چیزی را در هم نمی شکند و به هم نمی ریزد تنها از پنجره اش نسیم می آید . تنها طوفانها درون خود نویسنده است . شما که دم پنجره می ایستید چه می فهمید که طوفان با مریم چه کرده . ( از اسم نویسنده-مریم- تنها برای ارتباط بهتر استفاده شد ) . این نقد را به پایان میبرم تنها از این نویسنده می خواهم که کمی درونش را طوفانی تر بیان کند . هر گونه نظر اشتباهی در این مطلب را به بزرگی ببخشید . موفق باشید ............................ **سوررآل . بلوگفا.کام**
منتظر نظر شما هستم ++++++++++++++++++++++++++++++++ |
|
|
|
ببخشید ....سه شنبه دهم آبان 1384چند روزی میشه که دیگه سعی کردم از قالب های قدیمی نثرم بیرون بیام . اما مگه این سرور بلوگفای عزیز می گذاره ( همون می ذاره) . کمی باهاش مشکل پیدا کردم که .... تقریبا حل شد . از مشکلات بوجود آمده در وبلاگ خیلی خیلی عذر می خوام . تصمیم دارم هر چند وقت یک بار یکی از وبلاگ های دوستان رو نقد کنم ... نقد که نه . نظرم رو بگم شاید ... اگه حوصله داشتم شاید از هفته ی دیگه شروع کردم . از بی مطلبی که بهتره . اول باید وبلاگ ها را به چند دسته تقسیم کرد . یکی که وبلاگ های مرتبط با پول و اقتصاده که هیچ . یکی هم وبلاگ های مربوط به دانلود برنامه های مردمه که هیچ ( فقط طلب بخشش در درگاه حق بدلیل تکثیر بدون مجوز .... زیاد جدی نگیرید) . تعدادی وبلاگ درد دل که باهاشون کار دارم . تعدادی هم که دردسره هم که هیچ . وبلاگ های ادبی و هنری و فلسفی و الهی و مذهبی توی خط ماست . نقد هم تنها برای نقد و بهبود و نه برای نابودی و انتقام . اگر شما هم دست به نقد بشوید ممنونتان می شوم . چون به عقیده ی من تنها نقد است که باعث ارتباط مکتوب و در برخی موارد شفاهی می شود . و .... هیچی . فقط تقاضا می کنم که اگر نقد من به مزاجتان خوش نبود اول ناراحت نشوید دوم به خود من بگویید تا آن نقد را پاک کنم سوم اگر خواستید من از شما معذرت می خواهم و اصلا بیا بزن تو گوشم .... آخر هم جوابتان با کمال میل در وبلاگ چاپ ( یا حک ) می شود ... نقد ها کمی صریح هست ... بیشتر مواظب چراغ سبز ها باشید تا قرمز ها * سوررآل . بلوگفا* |
|
|
|
پراکندگی پر """"جمعه ششم آبان 1384
می خواهم به قول شما پراکنده ننویسم . من هم کاملا قبول دارم که خیلی پراکنده می نویسم . راستش بطور مادرزادی من پراکنده به دنیا آمدم . تصمیم هم دارم که کمی واضح تر بنویسم که بغیر از خودم هم کسی دیگر بتواند بخواند . از سوالم هم که از شیوا ( که یک وبلاگ دوست ) است پشیمان شدم ولی تنها می خواستم بدانم که ایمان موسی با دیدن و صحبت با آتش بود و یا ایمان مولانا با دیدن و شنیدن شمس بود و کلا ایمان امری درونی است یا خارجی و اگر درونی است پس نقش شمس چه بود ( چون شمس به افکار مولانا سو و سمت نداد و کاملا آن را متحول کرد ) .... بگذریم از این سوال . داشتم توی این وبلاگ ها می گشتم . وبلاگ هامون یا چند نفر بیکار نشستن و هرز نامه می نویسن (....) یا برای دانلود و آموزش کامپیوتر و ... من با این قبلی ها زیاد کاری ندارم ولی یه تعداد واقعا عالی می نویسن و تنها به دنبال ( به قول صدا و سیمایی ها ) همصدا می گردن . اگه می توانستیم یه گروه یا یه همچین چیزی درست کرد عالی بود . یه گروه که بغیر از اینتر نت فعالیت ها و سخن هاشون فراتر باشه و .... خودم احساس کردم که حرف مفته ولی مگه خود سیاوش نیست میگه تصور کن ... خوب شما هم تصور کن . این مطلب پراکنده که نبود ؟؟؟ .... هر گونه همکاری پذیرفته است .................................. تصور کن تصور کردنش سخته ؟؟؟؟؟؟؟ |
|
|
|
خوابچهارشنبه چهارم آبان 1384
من: یادت بخیر . همیشه می خواستی با من بیایی ولی حالا مرا با خود می بری ؟ سیسیل : من تو را سالهاست به دنبال خود می برم . پای تو به بند من گرفتار است احمق ... من : من تو را دیشب در خواب دیدم . هنوز مدرسه می رفتی . دیدم تو را . یک ماه پیش دیدمت که دم خانه ی مان آمده بودی تا با هم به پارک برویم . سیسیل : خواب دیده ای . من و تو . هرگز من تو را ندیده ام . دستان من آرامگاه بزرگ تر از شماست من : ولی خواب خوبی بود . من در آن خواب هفت شبانه روز زندگی کردم و ... سیسیل : پس در همان خواب بمان . رویای تو تنها یک شب با تو بود و حد اقل یک هفته ... من : باید چکار کنم . شاید تا دو ماه دیگر خوابت را باز ببینم سیسیل ؟ سیسیل : بهتر است همیشه در خواب بمانی تا مرا و لذت مرا بیشتر لمس کنی . و من باز خوابیدم .
|
|
|
|
شیوا .. چگونهدوشنبه دوم آبان 1384برای دوست عزیزم شیوا ( گریه های ژکند) از نا امید ها و روانی ها گفته ای که چرا ... مگر تغییری بوجود آمده . مگر رسولی باز ظهور کرده یا در دست چاپ است یا شاید ما جوانان هوشمان بالاتر رفته که اصلا ربطی به هوش ندارد یا چیز جدیدی ... را ه جدیدی وجود دارد که ما نمی دانیم ؟ نه ... همین ما نمی دانیم است . من نمی دانم که مولانا چگونه عاشق شده و من نمی دانم که ابراهیم چگونه یقین پیدا کرده . نمی توانم بیشتر بنویسم با تلفن کار دارند ... منتظر جوابم ( با اینکه سوالم ناقص است )!! |
|
|
|
هر چه که بود بیهوده بود ...دوشنبه دوم آبان 1384
دیگر از کجا باید خبر داد . خبر مردن ها جذاب ترند . خبر از بمب گذلری در اهواز یا خبر بمب گذاری در عراق . خبر ورزشی بهتر است ... خبر پولدار شدن فلان مربی و خبر بستن تنها ورزشگاه زنان اهواز . یا خبر .... دیگر خبر بس است . گاهی هم به علت ها نگاه کنیم . خبر افسردگی دو سگ نژاد آلمانی . این خبر بیشتر تاثیر گزار بود یا خبر ترک سیگار یک میمون که زیاد کتاب می خواند . حالم دارد از اینجا به هم می خورد . خبر های قدیمی تر مثل خبر ساختن کشتی نوح و خبر شکافتن دریا بدست موسی و خبر ظهور آخرین پیامبر در مکه . این اخبار همه برای نجات بودند و هنوز هم خبر سر بریدن ها و مردن ها از این طرف و آن طرف به گوش می رسد . نقد قبلی ام را پاک کردم چون نقد مضخرفی بود . بر تفاوت روشنفکران دینی و عالمان دینی و حوزوی و دانشگاهی . چه فرقی میکند هر چه که بود بیهوده بود .... رنگی نداشت |
|
 |
|
 |
ali.helaleh@gmail.com